Samlede dikt

Gro Dahles dikt vender opp-ned på innbarka førestillingar om kva som er høgt, verdig og viktig. [...] under ei yte folk har karakterisert som «naiv» og «barnsleg», ligg temmeleg avanserte filosofiske og litterære refleksjonar. Dette er, kort sagt, konseptuell litteratur. Bare med den skilnaden i høve til meir konvensjonell høgkultur at han ikkje flaggar for sin måte å vera intellektuell på.

Derfor kan desse dikta òg lesast av alle, frå ung alder til alders støv, frå prest til prelat, og ha noko å gje uavhengig av kva føresetnader lesaren kjem til lesinga med.

– Hadle Oftedal Andersen, Klassekampen